بکر

ببوس طعم بردگی

گلوی کوچکی بشو

بنوش  زهر زندگی

هوای رفتنم گرفت

بگیر راه رفتگی

پدر بیا شماره کن

یکی به شصت هرزه گی

مثال ابر و ماه شد

که گفت پشت پردگی؟

پدر اگر پسر منم

پس این غریبه ها که اند؟

"پدر" تو را صدا زنند،

ولی برادران کشند

صلیب و میخ و داغ و دار

پدر بگو که بنده ای

سپاهیان ابلهان

سریع تر رسیده اند

پدر بمان در آسمان

منم که می رسم به تو

به دست قوم ابلهان

در این زمان

از این زمین به آسمان